“મા, હું હીરો બનીશ. મુંબઈ જઈશ.”

“ઘેલો થયો છે? તું ઘરનો સૌથી મોટો દીકરો છે. તારા માથે જવાબદારી છે.”

પંજાબના લુધિયાણા જિલ્લામાં, નકશે માંડ મળે એવું નાનકડું ગામ ડાંગોં. એમાં દેઓલ પરિવાર વસે. મોભી કેવલ ક્રિશન શિક્ષક અને પત્ની સતવંત ગૃહિણી. એમને સાત સંતાન. સૌથી મોટો ધરમ. કિશોરાવસ્થાથી ધરમ દિલીપ કુમારનો અને સુરૈયાનો દીવાનો. અરીસા સામે ઊભા રહીને અભિનય કરવાની એને ટેવ. નવમા ધોરણમાં ભણતાં ધરમે પહેલીવાર ફિલ્મ જોઈ. એને થયું, “આ સ્વર્ગ ક્યાં છે જ્યાં આવા સુંદર લોકો રહે છે?” એણે ઠરાવી લીધું કે મારે આ સ્વર્ગ આંબવું છે, હું એ સ્વર્ગનો સભ્ય છું. પણ માને વાત કરી તો એમણે દીકરાના પગ ધરતી પર લાવી દીધા.

સમય વહેતો ચાલ્યો. ધરમ 19નો થયો. 1954માં માબાપે એને પ્રકાશ કૌર સાથે પરણાવ્યો. 1957માં એમને ઘેર દીકરો સની જન્મ્યો. સૌને એમ કે ધરમ ઠરીઠામ થઈ ગયો. 1958માં ફિલ્મફેરે અભિનયની નવી પ્રતિભાઓ શોધવા રાષ્ટ્રીય સ્પર્ધા યોજી. વિજેતાને ઇનામરૂપે મળવાની હતી ફિલ્મમાં લીડ તરીકે ચમકવાની તક. ધરમે ફરી માને વાત કરી. માએ રમૂજમાં કહ્યું, “ભલે, અરજી કર.” માને એમ કે બહુ બહુ તો શું થશે? દીકરો નહીં જીતે અને અભરખા ઓસરી જશે.

એ સ્પર્ધા માટે ધરમ ફ્રન્ટિયર મેલમાં મુંબઈ આવ્યો અને જીતી ગયો. સ્પર્ધામાં આશા પારેખ અને સાધના પણ વિજેતા હતી. સ્પર્ધાને લીધે બિમલ રોય અને ગુરુદત્ત જેવા વિખ્યાત સર્જકોનું ધર્મેન્દ્ર પર ધ્યાન પડ્યું. સુપરસ્ટાર દેવ આનંદે ધર્મેન્દ્રને પોતાના મેકએપ રૂમમાં બોલાવીને એની સાથે ભોજન કર્યું હતું.

વિજેતા થઈને ધર્મેન્દ્ર એવી આશાએ ગામ પાછો ગયો. એને એમ કે ગમે ત્યારે શૂટિંગ માટે બોલાવશે. પણ એવું કશું થયું નહીં. ફિલ્મફેરે ધર્મેન્દ્રને લઈને ફિલ્મ બનાવી જ નહીં. એવામાં એકવાર નિર્માતા શશધર મુખર્જીનું કહેણ આવ્યું. ‘લવ ઇન શિમલા’ ફિલ્મના સ્ક્રીન ટેસ્ટ માટે ધરમ મુંબઈ આવ્યો પણ રિજેક્ટ થયો. મુખર્જીએ ધર્મેન્દ્રને કહ્યું, “અમને હીરો જોઈએ છે, હોકી પ્લેયર નહીં.” એ ફિલ્મથી મુખર્જીએ છેવટે પોતાના દીકરા જોય મુખર્જીને લોન્ચ કર્યો. સ્પર્ધા જીતનારી સાધનાને મળી ફિમેલ લીડ.

 “મોમ, પેલી રૂમ તો સાવ ખાલી છે. એને તાળું છે. તો પણ મેં કેરટેકર અંકલને એ રૂમમાં કંઈક ખાવાનું લઈ જતા જોયા છે…”

ડીએસપી રિઝવાન (માનવ કૌલ) અને ગુલનાર (ભાષા સુંબલી)ની દીકરી નૂરી (અરિસ્તા મહેતા) એમના નવાનવા ઘરમાં એને થઈ રહેલા વિચિત્ર અનુભવોની હાર આગળ લઈ જતાં આવું કહે છે. પણ માને એમાં ખાસ રસ નથી કે નથી દીકરીના નિરીક્ષણ પર ખાસ ભરોસો. “બાળક છે નૂરી, એને નક્કી ભ્રમ હશે કે…” અને કેરટેકર ઇકબાલ (ખુરશીદ મીર) તો પરિપક્વ, ગંભીર અને કામથી કામ રાખનારો છે. એ વળી શું કામ…

…અને બારામુલ્લાના આ નવા ઘરમાં રહેવા આવવા સાથે નૂરી અને દીકરા અયાને (રોહન સિંઘ) બીજાં નિરીક્ષણો પણ કર્યાં હતાં. જેમ કે ઘરમાંથી શ્વાનની સખત બદબૂ આવવી, ઘરમાં કંઈક એવું હોવું જે નોર્મલ નથી. પણ શું?

દિગ્દર્શક આદિત્ય સુહાસ જાંબળેએ આદિત્ય ધાર અને મોનલ ઠક્કર સાથે લખેલી નેટફ્લિક્સની ફિલ્મ ‘બારામુલ્લા’ એકવાર જોજો. 2016નો સમયગાળો દર્શાવતી આ થ્રિલરમાં અમુક કમાલનાં તત્ત્વો છે. એવાં જે કાશ્મીરની પ્રલંબ તંગદિલીને, આતંકવાદની સમસ્યાને નવાં પરિપ્રેક્ષ્યમાં પેશ કરે છે. આપણે આ મુદ્દાને આવરી લેતી ફિલ્મ્સ અને સિરીઝ પહેલાં ભલે જોઈ પણ કોઈએ મુદ્દાને આ રીતે મૂક્યો નથી. દર્શક તરીકે આપણને ફિલ્મની કથાના અનપેક્ષિત વળાંકનો ખ્યાલ પણ એવી રીતે આવે છે જે ઝણઝણાટી કરાવી દે.

કોઈ વેબ સિરીઝ માટે એક, બે નહીં. ચાર સીઝન ટકી જવું એ મોટી વાત ગણાય. સુભાષ કપૂર સર્જિત, સોની લિવની ‘મહારાની’ આવી જ એક સિરીઝ છે. યોગાનુયોગે, બિહારમાં ચૂંટણીના સમયે જ એની ચોથી સીઝન આવી છે. આજે ત્યાં પરિણામો ઘોષિત થવાનાં છે ત્યારે આપણે આ આઠ એપિસોડની સિરીઝ જોયા પછી મનોરંજનની ચૂંટણીમાં શું પરિણામ આવે છે એની વાત કરીએ.

પહેલો એપિસોડ શરૂ થાય છે વડા પ્રધાન શ્રીનિવાસ જોશી (વિપિન શર્મા)ની ડામાડોળ ખુરશી સાથે. જોશીની ગઠબંધન સરકાર એક પક્ષનો ટેકો ગુમાવે છે. એમના સલાહકારો નવા સાથીની શોધમાં રાની ભારતી (હુમા કુરેશી) પર નજર દોડાવે છે. પણ રાની સાર્વજનિક ધોરણે ઘોષણા કરી દે છે, “હું જોશીને કોઈ કાળ ટેકો નહીં આપું.” કારણ ભૂતકાળના વૈમનસ્ય અને, પોતાના પતિ સાથે થયેલી ગોબાચારી રાનીને હજી બરાબર યાદ છે.

રાનીની ઘોષણા વમળો સર્જે છે. સરકાર બચાવવા જોશીના દાવપેચ શરૂ થાય છે. મરણિયા સ્થિતિમાં એ કારાવાસમાં બંધ નેતા નવીન કુમાર (અમિત સિયાલ)ને મનાવવાના પ્રયાસ કરાવે છે. સાત સંસદસભ્યો ધરાવતો નવીન કહે છે સરકાર બચાવું પણ રાનીને પદભ્રષ્ટ કરવા મહેશ્વરી કમિશનનું પત્તું ઊતારીને એની ગાદી હચમચાવી નાખો. જોશી બરાબર એ દાવ ખેલે છે. રાની સંધિ કરવા દિલ્હી જાય છે પણ હડહડતું અપમાન સહન કરીને એણે પાછાં આવવું પડે છે. જોશી હજી વિચારે કે ‘કબૂતરી’ બરાબર જાળમાં ફસાઈ છે ત્યાં રાની વડા પ્રધાનને ચેકમેટ કરતાં બિહારનાં મુખ્ય પ્રધાનપદેથી રાજીનામું ધરી દે છે. એટલું જ નહીં પણ પોતાના પક્ષની મીટિંગમાં ધડાકો કરે છે કે હવે હું જોશીને પદભ્રષ્ટ કરીને દિલ્હીનો તાજ મેળવું તો હા, બાકી ના.

‘મહારાની’ સિરીઝ એના મૂળ મિજાજાની જેમ આ સીઝનમાં પણ રાજકારણના કડદાની કહાની છે. એમાં વાસ્તવિક પક્ષો અને નેતાઓની છાંટ ધરાવતાં પાત્રો સાથે, કલ્પનીય વળાંકો છે. ચાલીસેક મિનિટ આસપાસના એના એપિસોડ્સ સારા નિર્માણ અને ઠીકઠીક લખાણથી સહ્ય બને છે. સાથે, પ્રસ્થાપિત અને નવા પાત્રોની રજૂઆતથી પ્રવાહમાં નવા આયામો પણ ઉમેરાતા રહે છે. આ વખતે રાનીના વિદેશ ભણતા દીકરા સૂર્યા (દર્શીલ સફરી) અને જોશીની પ્રિયતમા ગાયત્રી (રાજેશ્વરી સચદેવ)નાં પાત્રોથી એ કામ પાર પડે છે.

દસેક વરસ પછીના એક દ્રશ્યની કલ્પના કરીએ. ધારો કે ગુજરાતી સ્ટાર ઉત્તમ દેસાઈ (ત્યાં સુધીમાં આ નામનો કોઈક સુપરસ્ટાર હોઈ પણ શકે, રાઇટ?) અથવા સુપરસ્ટાર યશ સોની (ત્યાં સુધીમાં યશ આ સ્તરે પહોંચી જ ગયો હશે, રાઇટ?)ની નવી ફિલ્મ રિલીઝ થઈ રહી છે. ગુજરાતમાં એ ગુજરાતીમાં અને દેશના અન્ય રાજ્યો માટે, હિન્દી, તામિલ, તેલુગુ, મલયાલમ, કન્નડ જેવી ભાષાઓમાં પણ રિલીઝ થઈ છે. અત્યારે ગુજરાતી ફિલ્મો પહેલા દિવસે કરોડ-બે કરોડનું કલેક્શન માંડ કરે છે. એ પણ અપવાદરૂપ કિસ્સામાં. 2035માં આ કલેક્શન દસ કરોડે પહોંચી ગયું છે. એ પણ એકલી ગુજરાતી ભાષામાં. અને અન્ય ભાષામાં પણ એ એનાથી વધુ વેપાર કરીને ઝંડા ફરકાવી દે છે. પરિણામ? બોક્સ ઓફિસ કલેક્શનમાં જબ્બર ઉછાળો અને બીજું, એનાથી પણ મહત્ત્વનું કે, ઉત્તમ દેસાઈ અને યશ સોની રાષ્ટ્રીય અને આંતરરાષ્ટ્રીય સ્ટાર્સ બની ગયા છે.

કોઈને થશે કે આ તો ટાઢા પહોરની ગપ થઈ પણ ના, સિસ્ટમેટિક વિચાર અને માર્કેટિંગના કોમ્બિનેશનથી આવું બિલકુલ થઈ શકે  છે. એમાં ઓનલાઇન દુનિયા ઉમેરી દો તો જણાશે કે નથિંગ ઇઝ ઇમ્પોસિબલ.